Wandelroute ‘La grande ronde des Fagnes’ in de Hoge Venen

Het dak van België in de Ardennen is één van de laatste stukken oernatuur in deze regio. Het plateau van de Hoge Venen is het oudste natuurreservaat van Wallonië en tegelijk ook het meest bekende natuurgebied. De wandelroute ‘La grande ronde des Fagnes’ in de Hoge Venen laat je de prachtige veenlandschappen op het plateau ontdekken. Je wandelt over lange houten vlonders, waant je zo nu en dan echt in de Afrikaanse savanne en je geniet van uitgestrekte landschappen. Ik wandelde deze route op een zondag in de herfst en zag dat het er zeker druk kan zijn. Toch is de wandelroute wel echt een aanrader. Kijk hieronder maar mee!

Start van de wandeling

De wandelroute begint naast de parkeerplaats Signal de Botrange. De hele route is gemarkeerd met een blauwe rechthoek en een bosbessenlogo. Maar let op, de route is niet vanaf beide kanten gemarkeerd. Helaas liep ik de route andersom, wat het niet heel makkelijk maakt qua bewegwijzering. Ik liep dus vanaf de parkeerplaats links het bos in, maar voor de correcte route moet je juist de weg oversteken en aan de andere kant van de weg beginnen. In dit artikel beschrijf ik de route hoe ik hem zelf gelopen heb, maar eigenlijk zou de route dus precies andersom moeten. Goed om in gedachten te houden! Via vlonderpaden en gravelpaden wandel ik naar Fagne de la Poleûr.

Fagne de la Poleûr

Het is goed zichtbaar dat het herfst is. Als je foto’s ziet van de Hoge Venen in de zomer is alles groen, maar nu is veel van de begroeiing (onder andere pijpenstrootjes) bruingekleurd. De Hoge Venen heeft een overwegend somber en vochtig klimaat. Jaarlijks valt er ongeveer 202 dagen neerslag en de ongeveer 150 mistige dagen per jaar kunnen het een sombere boel maken. Vandaag is daar echter niks van te merken! Het regent en mist niet en zo af en toe komt zelfs de zon eventjes door. Bij Fagne de la Poleûr is het best druk met wandelaars, omdat dit gedeelte makkelijk te bereiken is vanaf verschillende parkeerplaatsen. Vanaf Mont Rigi kun je bijvoorbeeld hier een korte rondwandeling van 3 kilometer maken. Het is er prachtig!

Naar Chapelle Fischbach

Vanaf Fagne de la Poleûr vervolg ik mijn weg richting Baraque Michel en Chapelle Fischbach. Voor een kort stukje verlaat ik even de vlonderpaden en wacht een gewoon grindpad op mij. De bomen om mij heen vertonen prachtige herfstkleuren en de zon komt precies even door. Heerlijk! Niet lang daarna stuit ik op de kapel Fischbach. De toren van deze kapel diende tot 1856 als lantaarn en was zo een herkenningspunt voor verdwaalde wandelaars in de Hoge Venen. Zo’n 100 meter verderop bevindt zich Baraque Michel, een bekende herberg.

Wandelen langs geschiedenis

Hoewel het nu bij Baraque Michel een komen en gaan is van bezoekers, was dat in de 19e eeuw wel anders. De herberg bevond zich toen midden tussen de heidevelden. Op mistige dagen (en die waren er dus veel) werd een klok geluid zodat reizigers toch de herberg konden vinden. Als ik vanaf Baraque Michel mijn weg vervolg loop ik al snel langs La Croix du Prieur, een oude grenspaal. Eigenlijk wandel ik gewoon de hele tijd over voormalige grensgebieden. In dit gebied bevond zich vroeger ook de Via Mansuerica, een belangrijke handelsweg die bijna 1000 jaar werd gebruikt. Op informatiepanelen langs de route vind je meer uitleg over de geschiedenis van de Hoge Venen. Het gravelpad gaat over in een vlonderpad en ik werp mijn eerste blikken over een enorm uitgestrekt veengebied.

Uitgestrekte veenlandschappen

Wauw, wat is het hier schitterend! De uitgestrektheid en weidsheid is eigenlijk niet vast te leggen op foto’s en alleen te beleven als je erdoorheen wandelt. De vlonderpaden zijn meestal in hele goede staat, heel wat anders dan sommige vlonderpaden bij het Veen van Malchamps. In de verte heb ik zicht op een soort eilandje van pijnbomen, Noir Flohay. Door het bruine landschap waan ik me soms net in Afrika en voor mijn gevoel zou ik zo in de verte een giraf kunnen zien lopen. Wat een verschil met alle bossen die ik normaal gewend ben in de Ardennen. In de winter is het hier ongelofelijk koud en kan de temperatuur wel tot -20 schieten. Het is een bijzondere ervaring om in het hart van de Hoge Venen langs deze uitgestrekte veenlandschappen te wandelen.

Langs Fagne Wallonne

Bij het eerstvolgende kruispunt sla ik rechtsaf naar een nieuw vlonderpad. Dit is ook een gedeelte van de derde etappe van de mooie langeafstandsroute Venntrilogie. Even loop ik tussen wat bomen door, maar al snel heb ik links van me weer vrij uitzicht. Ik kijk nu uit op Fagne Wallonne, een immens groot veenmoeras. Het is al rond etenstijd ’s avonds en dus wordt langzaam al wat donkerder. Sommige gedeeltes zijn niet even mooi met hekken, maar ik blijf maar gewoon genieten van het veenlandschap. Het laatste gedeelte van de wandelroute gaat langs de bosrand en een klein stukje door het bos. Ik eindig met een uitkijkpunt over de Hoge Venen. De echte route begint dus juist met dit uitkijkpunt. Omdat het al eind van de middag is, kom ik bijna niemand meer tegen nu. Heerlijk! Ik heb genoten van deze leuke wandelroute.

Fijne feiten om te weten…

Wanneer: oktober 2025
Kilometers: 8,6 kilometer
Hoogtemeters: 93 meter
Hoogste punt: 695 meter
Tijdsduur: 1,5 – 2 uur

Let op: Wandel je deze route met je hond? Dan zul je bij de mooiste gedeeltes moeten omlopen, omdat je daar niet met de hond mag komen. Ik zou je dus aanraden om de hond thuis te laten als je de gehele route wilt wandelen en wil genieten van de lange vlonderpaden door het veenlandschap.

Mijn wandelroute ‘La grande ronde des Fagnes’ in de Hoge Venen kun je hier bekijken en downloaden. Veel wandelplezier gewenst!