Spanje

Toffe hike naar Gorg Blau via Talaixà in Alta Garrotxa

Een zeer afwisselende rondwandeling in het hart van Alta Garrotxa. Kloven, bergen, diepe valleien, rotsen, bossen, uitkijkpunten, een waterval en mooie wandelpaadjes... je komt het allemaal tegen onderweg.

9 mei 2026

Alta Garrotxa is een spectaculair natuurreservaat in het noorden van Spanje en is zeker in het voorjaar een heerlijk rustige bestemming. De hike waar ik je zo meer over ga vertellen bevindt zich in het hart van Alta Garrotxa en is zeer afwisselend. Vanaf Sadernes loopt er een vrij eenvoudig wandelpad rechtstreeks naar de waterval Gorg Blau, vlakbij de kapel Sant Aniol. Deze route is zo’n enkele reis 7,5 kilometer lang en zou je dan terug ook moeten lopen. Wij kiezen dan liever voor een rondwandeling en gelukkig was dat ook mogelijk. Wij liepen de toffe hike naar Gorg Blau via Talaixà in Alta Garrotxa en genoten zo van nog mooiere uitzichten. Om bij Talaixà te komen moesten we ruim 400 meter klimmen, maar dat zorgde er ook voor dat we van Talaixà naar Gorg Blau schitterende uitzichten hadden over het bijzondere landschap van Alta Garrotxa. Lees je mee?

Start van de wandeling

De hike naar Gorg Blau start dus in Sadernes. Van 1 maart tot 15 december mag je niet verder met de auto rijden dan Sadernes. Buiten die periode mag je nog wel een stukje verder met je auto, waardoor je enkele kilometers minder hoeft te wandelen. Gelukkig verblijven wij vlakbij Sadernes op Camping Montagut waardoor we op de fiets naar Sadernes kunnen. Dit zorgt ervoor dat we niet direct al bij Sadernes hoeven beginnen wandelen, maar nog een paar kilometer verder kunnen fietsen over de onverharde weg, waardoor we wat minder ver hoeven te lopen. We parkeren onze fiets een paar honderd meter vóór de eeuwenoude Pont de Valentí. Onderweg naar de brug is het al een prachtig landschap om ons heen en we verheugen ons op een mooie wandeling zo.

Het klimmen begint

Via de brug steken we het water van de Sant Aniol over, waarna we eerst nog even redelijk vlak door het bos lopen. Zeshonderd meter na de brug slaan we linksaf verder het bos in op een stijgend wandelpad. Af en toe staat er een wandelbordje, maar de bewegwijzering is niet zo goed geregeld als in de Alpen bijvoorbeeld. Daarom ben ik toch wel erg blij met de navigatie en ik raad je dan ook wel aan om bijvoorbeeld de app Maps.me of Komoot/Wikiloc te gebruiken. Via het wandelpad klimmen we ruim 400 meter omhoog naar de berg en Refugi de Talaixà. Tot en met Talaixa loopt de hele route door het bos. Zo nu en dan hebben we al een mooi doorkijkje naar de bergen om ons heen.

Mooie uitzichten

Hoe hoger we komen hoe vaker we even een mooi uitzicht hebben. Gelukkig maar, want alleen maar klimmen zonder uitzicht is nooit zo ons ding. We bevinden ons nu echt in het hart van Alta Garrotxa en de kenmerkende bergen met beboste rotswanden zijn overal om ons heen te zien. Als het bos zich voor ons opent zijn we aangekomen bij Coll de Talaixa op 755 meter hoogte en hebben we voor vandaag bijna het hoogste punt van onze wandeling bereikt.

Talaixà

Gelijk naast het kruispunt waar we zijn aangekomen ligt Refugi de Talaixà. De berghut is niet geopend (is toegankelijk voor leden van het Olot Hiking Centre of voor wandelaars die hier toestemming hebben gevraagd), maar het is wel een fijn uitrustplekje. Het uitzicht vanaf Talaixà is prachtig. We kijken even rond en lopen dan nog een paar minuten verder naar de romaanse kerk Sant Martí de Talaixà waar we een heel mooi gelegen bankje vinden. Tijd voor een lunchpauze met schitterend uitzicht! Wat is het hier al ongelofelijk groen, heerlijk.

Afdalen met uitzicht

Na onze pauze lopen we weer terug naar de Refugi en duiken daar het bos in om af te dalen naar Gorg Blau. Gelukkig hebben we regelmatig prachtige uitzichten. We zijn een kilometer afgedaald als we bij de ruïne La Quera aankomen. Zo’n driehonderd meter na de ruïne negeren we twee keer het wandelpaadje dat links omhoog gaat, want onze route gaat gewoon rechtdoor. Op het hele wandelpad komen we geen enkele keer een andere wandelaar tegen, dus in het voorseizoen is het hier in ieder geval heerlijk rustig. Op een gegeven moment hebben we een heel mooi weids uitzicht op het landschap onder ons bij uitkijkpunt Salt de la Nuvia. We zien de rivier liggen waar we straks langs zullen lopen en ook de vallei waar de route doorheen loopt. Prachtig!

Steile paadjes

Gelukkig hebben we geen last van hoogtevrees, want het wandelpad is soms aardig smal met gelijk daarnaast een flinke afgrond. Zo nu en dan hangt er een touw of ketting om je aan vast te houden. Als je dit verder niet eng vindt, is het heerlijk wandelen hier. We blijven gewoon het pad volgen en komen vervolgens aan bij Refugi en Ermita de Sant Aniol.

Gorg Blau

De refugi en kapel laten we voor nu eerst nog even voor wat ze zijn en we passeren ze aan de linkerkant. We willen namelijk gelijk naar Gorg Blau. Dat ligt op maar 500 meter afstand, dus we zijn er zo. De afdaling naar het water is eventjes steil, maar goed te doen. Gorg Blau wordt overigens soms op kaarten aangegeven als Gorg Citro. Gorg Blau is echter een perfecte benaming, want het water is schitterend blauw. We zijn ook hier weer de enigen en genieten wederom van een fijne pauze. De waterval is ongeveer 5 meter hoog, maar vooral het blauwe water ervoor is mooi om te zien. Dapperen van hart kunnen een duik nemen in het ijskoude water, maar wij prefereren een rots om lekker even te luieren. Wat een fijne, rustgevende plek!

Salt del Brull

Na het bereiken van Gorg Blau wil ik nog op zoek naar een iets hoger gelegen waterval, Salt del Brull. Die ziet er op de foto’s heel mooi uit, dus ik ben toch wel nieuwsgierig. Aan de linkerkant van Gorg Blau loopt een smal paadje omhoog. Het is even zoeken, maar als ik het eenmaal gevonden heb, kom ik aan de bovenkant van Gorg Blau uit. Hier heb ik een mooi uitzicht achter me op de poel van Gorg Blau. Wat hierna volgt is eigenlijk geen wandelpad meer te noemen en het is echt spekglad vanwege de natte rotsen. Heelhuids bereik ik het eindpunt, maar helaas stroomt er nagenoeg geen water naar beneden. Missie waterval mislukt… Op de terugweg glijd ik tot twee keer toe uit en val in het water. De camera doet het niet mee, help. Nu is de missie helemaal mislukt… Snel terug naar Gorg Blau.

Langs leuke kloven

We wandelen terug naar de kapel waar ik mijn schoenen, sokken en camera laat drogen. Na een tijdje moeten we toch weer op pad, maar de camera doet het helaas nog niet. Dan maar de telefoon gebruiken. We steken het water over en volgen het water dat aan onze rechterkant ligt. Er volgt een prachtig, afwisselend wandelpad dat ons door leuke kloven brengt. Wanneer je niet via Talaixà naar Gorg Blau wandelt, zou dit ook het wandelpad van de heenweg geweest zijn. Een paar keer moeten we het water oversteken via stenen of rotsen. Ik kan me voorstellen dat je hier goed natte voeten kan krijgen als het water hoog staat. Wij kunnen gewoon rustig genieten van al het moois om ons heen. Het is hier weer totaal anders dan op het hoge wandelpad van daarstraks. Schitterend!

Terug naar Sadernes

Na een tijdje wandelen doet m’n camera het ineens toch weer, hoera! We blijven het wandelpad langs de rivier volgen, dan aan de linkerkant, dan weer aan de rechterkant tot we uitkomen op het wandelpad waar we al eerder gelopen hebben vandaag, vlakbij Pont de Valentí. De laatste meters van de wandeling breken aan en na heel wat uren wandelen komen we voldaan weer terug bij onze fietsen. Wat was dit een ontzettend gave wandeling! De toffe hike naar Gorg Blau via Talaixà in Alta Garrotxa is absoluut zeer gevarieerd, wat het een hele leuke route maakt. Wij zijn blij dat we voor deze hike hebben gekozen!