Hike naar de Festvågtind en Torsketunga op de Lofoten

Een pittige hike, maar met wonderschoon uitzicht. Alleen voor ervaren bergwandelaars!

20 juli 2026

De Lofoten hebben vele bekende hikes waar de Festvågtind er één van is. Je vindt de bergtop Festvågtind vlakbij het dorpje Henningsvær, waar je tijdens de hike ook op uitkijkt. Nadat je de top hebt bereikt, kun je via een ongemarkeerd (en ook wel riskant) pad de rots Torsketunga bereiken; het kleine broertje van de Trolltunga. De hike naar de Festvågtind en Torsketunga op de Lofoten is niet lang, maar wel enorm steil. Ik vond het één van de meest intense wandelingen op de Lofoten, ook omdat ik de hike deed op een hele warme zomerdag. Het uitzicht was natuurlijk wel ontzettend mooi. Kijk maar mee!

Start van de hike

Aan de onderkant van het Lofoteneiland Austvågsøya is het beroemde dorpje Henningsvær te vinden. Zo’n twee kilometer vóór het dorpje is de officiële (kleine, betaalde) parkeerplaats voor de hike naar de Festvågtind. De hike is zoals gezegd heel populair, dus vroeg arriveren is zeker aan te raden. Ik doe deze hike alleen en wordt gebracht en later weer opgehaald door mijn man, waardoor ik gelukkig geen last heb van parkeerproblemen. Om bij het begin van de hike te komen loop ik ongeveer driehonderd meter over de autoweg. Dan sla ik linksaf waar de klim begint.

Klim naar Heiavatnet

Het bord bij het startpunt van de hike geeft goed aan hoe pittig het zal worden. In een afstand van 1,3 kilometer stijg je namelijk maar liefst 540 meter. Dat is echt heel steil! In het begin is het heel goed opletten of ik wel het goede pad neem. Ik heb veel verhalen gelezen van mensen die eerst fout liepen. Mij gebeurt het ook, want ik let even niet goed op. Al vrij snel na het grote bord moet je bij het wegwijsbordje wat rotsblokken over klimmen en niet het normale pad volgen dat links gaat. Als ik eenmaal op het goede pad ben is het vervolgens vrij eenvoudig om de route te volgen. Het pad daarentegen is echt wel pittig. Omdat ik vroeg gestart ben heb ik het geluk dat het eerste gedeelte nog in de schaduw ligt. Voor de heenweg kies ik bij de kruising voor het linkerpad omhoog. Het rechterpad zou me brengen naar het meertje Heiavatnet, maar daar kom ik op de terugweg langs.

Klim naar de top Festvågtind

Na de afslag om naar het meertje Heiavatnet te gaan wordt de route pas écht steil. Er zitten stukken in met een stijgingspercentage van meer dan 70% en het gemiddelde stijgingspercentage is 42%. De route is dus figuurlijk én letterlijk adembenemend! Zeker ook omdat een flink gedeelte gewoon over grote stenen gaat en minder echt een pad is. Achter me krijg ik steeds meer zicht op Henningsvær. Na het grote rotsblokkenveld komt er gelukkig wat meer normaal pad in zicht. Het blijft ongelofelijk steil, dus ik neem veel rustpauzes. De zon brandt enorm en ik ben heel blij dat ik al vroeg op de ochtend gestart ben. Nadat ik bijna 500 meter geklommen ben sla ik linksaf naar de top van de Festvågtind.

Uitzicht vanaf de Festvågtind

Oh, wat ben ik blij dat ik er ben! Ondanks de vele vliegen op de top (nadeel van een warme en windstille zomerdag) geniet ik van een lange pauze om bij te komen. Het uitzicht is ontzettend mooi! Ik kan ongelofelijk ver kijken: over een groot gedeelte van de Lofoten, maar ik zie ook het vasteland van Noorwegen. Het is een prachtige beloning na een intensieve klim.

Torsketunga

Het is gelukkig helemaal (nog) niet zo druk op de top van de Festvågtind, maar vlakbij ligt een ander prachtig verborgen plekje: Torsketunga. Vanaf de Festvågtind kun je via een ongemarkeerd wandelpad bij deze uitstekende rotsplaat komen. Bij de kruising waar ik net linksaf sloeg om op de top te komen kies ik nu precies de andere kant. Het pad gaat vervolgens verder over een spannende graat waarbij je absoluut tredzeker en vrij van hoogtevrees moet zijn. Meerdere malen twijfel ik of ik wel echt op het ‘pad’ ben en of het verstandig is om door te gaan. Rustig aan doen dus en je verstand gebruiken! Na zo’n twintig minuten zie ik hem dan ineens: de prachtig gelegen Torsketunga. Het uitzicht vanaf deze plek is echt adembenemend mooi! Er is bijna geen plek om hier te zitten en elkaar te passeren, dus ik ben blij dat ik bijna niemand tegenkom. Het enige stel dat er is wil gelukkig wel een paar foto’s maken van me als ik op de rotsplaat sta. Wat een geluk! Ik geniet een tijdje van het ongelofelijk blauwe en heldere water voor ik weer terugga.

Afdalen naar beneden

Ik keer weer terug naar de kruising waar ik net afsloeg naar Torsketunga. Op de navigatie zie ik dat ik een ander pad kan volgen om weer af te dalen naar beneden. Dat is leuk! Ik kies er dus voor om niet hetzelfde pad omlaag te nemen als ik net omhoog genomen heb en beland daardoor op een wandelpad waar niemand anders loopt. Dat is onverwachte rust! Wel is het pad best spannend, zeker omdat ik alleen ben. Ik daal heel rustig af over het ongelofelijk steile pad en houd goed de navigatie in de gaten of ik nog juist loop. Na een klein halfuur kom ik weer op het normale pad terecht tussen zeer veel zwetende en vermoeide mensen die op het heetst van de dag omhoog klimmen. Het uitzicht vóór me tijdens de afdaling is echt prachtig en ik ben toch blij dat ik deze hike gedaan heb. De hike naar de Festvågtind en Torsketunga op de Lofoten is echt zwaar en niet te onderschatten, maar geeft ook ontzettend mooie uitzichten.