Het kanton Ticino is de warmste regio van Zwitserland. In dit zonnige zuiden waan je je vaak al in Italie; al helemaal als je tijdens je bergwandelingen met een vrolijk ‘Ciao!’ wordt begroet. Wij ontdekten dat het bij het meer van Lugano al in februari heerlijk weer kan zijn. Door de vele zonuren voelde het als de lente en dat betekende dat ook bergwandelingen mogelijk waren. Een van deze wandelingen was de winterse hike naar Monte Boglia. Het weer voelde dan wel niet winters aan, maar bovenop de top lag toch nog genoeg sneeuw om het winters te laten lijken. De witte sneeuw stak schitterend af tegen het blauwe Luganomeer, de omliggende bergen en de blauwe lucht. Wat een cadeau! Hieronder lees je meer over deze hike met prachtige uitzichten.
Start van de wandeling
Onze hike naar Monte Boglia start in Brè, dat zo’n 500 meter boven Lugano ligt. Brè is goed te bereiken met de auto en met het openbaar vervoer. We parkeren onze auto op de grote parkeerplaats en zien gelijk al de top waar we straks op hopen te staan. Het is net even bewolkt als we starten, maar gelukkig klaart het al snel op. De route gaat eerst door de smalle straatjes van Brè naar het uitkijkpunt Materone. Tijdens het lopen zien we achter ons Monte Brè met daar weer achter aan de horizon vele machtige besneeuwde Alpentoppen. Eenmaal bij het uitkijkpunt aangekomen zien we ook het Meer van Lugano al goed liggen.
Door het bos omhoog
Het wandelbordje vertelt ons dat de route door het bos verder gaat. We lopen nu trouwens ook over de eerste etappe van de Lugano Trekking, die ook langs Monte Boglia gaat. Het gaat even best steil omhoog, maar het is goed te doen. Bij het eerstvolgende kruispunt slaan we rechtsaf, om vervolgens gelijk naar links het bospad omhoog te nemen. Achteraf blijkt dat we gewoon over de brede (vlakke) onverharde weg hadden moeten blijven voor de korte route naar uitkijkpunt Crus. Wij zijn dus de andere kant op gelopen, waardoor onze route dieper door het bos naar het uitkijkpunt gaat. Het lijkt wel herfst in het bos met alle gevallen bladeren, maar door de zon oogt het totaal niet deprimerend.
Uitkijkpunt Crus
Zo’n 2,5 kilometer na de start van onze hike komen we aan bij het uitkijkpunt Crus. Tijd voor een eerste pauze, want het uitzicht is hier al erg mooi. We zitten heerlijk in de zon en genieten van het uitzicht op het Luganomeer. Links van ons zien we de steile bergwand van Monte dei Pizzoni met daarvoor aan de oever het dorpje Cima waar we verblijven. En aan de rand van het meer zien we Porlezza liggen met daar weer achter het meertje Lago di Piano. Helemaal op de achtergrond tronen de besneeuwde pieken die zich achter het Comomeer bevinden.
Sasso Rosso
Na een lekkere lange pauze vervolgen we onze weg naar de top. We wandelen eerst naar Sasso Rasso. Om daar te komen gaat het pad flink steil omhoog! We stijgen 200 meter over een afstand van 500 meter. Op de kaart zie ik dit gedeelte een T3-classering heeft. Eng is het naar mijn mening niet, maar dus wel echt steil. Eventjes opent het zicht door de bossen heen op het Luganomeer, maar verder zien we vooral bomen om ons heen. Vlak voor Sasso Rosso, een markante rots, bereiken we het kruispunt Sasso Rasso. Het is nu nog drie kwartier naar Monte Boglia. We zien ook de eerste sneeuw verschijnen, want we zijn nu toch al wel boven de 1200 meter.
Door de sneeuw
Vanaf Sasso Rasso lopen we via twaalf haarspeldbochten verder omhoog richting de top. De richel waar we naartoe lopen én de berg Boglia liggen precies op de grens van Zwitserland (Ticino) en Italië (Lombardije). Het gedeelte met de haarspeldbochten is niet zwaar en de uitzichten worden bij elke bocht mooier. Hoge besneeuwde pieken komen tevoorschijn, het stadje Lugano wordt zichtbaar en we krijgen ook weer zicht op de besneeuwde Walliser en Berner Alpen (met zelfs de Dufourspitze die te zien is). Het is echt fantastisch wandelen hier! Het is geen gevaarlijk sneeuwdek om doorheen te lopen, hoewel je natuurlijk wel goed moet opletten om niet naar beneden te vallen. Zo breed is het pad ook weer niet.
Laatste stukje naar de top
Een laatste paar haarspeldbochtjes nog en dan bereiken we de richel. Wauw, mijn mond valt open. Wat een schitterend uitzicht!! Ontelbare (besneeuwde) bergtoppen zijn er te zien, het prachtige Meer van Lugano, de steile Monte dei Pizzoni recht achter onze accommodatie met daar weer achter de Monte Bronzone, het natuurreservaat Valsolda.. we herkennen van alles. Alsmaar herhalend hoe mooi het hier wel niet is en hoe fijn het is dat we gewoon in februari een prachtige bergwandeling kunnen maken lopen we het laatste stukje naar de top. Links van ons ligt Zwitserland en rechts van ons Italië. De laatste meters klimmen naar deze grenstop zijn zo gepiept.
Uitzicht vanaf Monte Boglia
Wat is het genieten als we aankomen op de top van Monte Boglia. Er ligt nog teveel sneeuw om normaal op de bankjes te kunnen zitten en het waait er ook best flink, maar we pauzeren toch even om het uitzicht op ons in te laten werken. We kunnen zo ontzettend ver kijken. Op de foto’s ogen de bergen misschien vrij donker, maar in het echt is het hier ontzettend mooi. Het zal hier in de zomer heel anders zijn (lekker groen!), maar ook in de winter is Monte Boglia een prachtige bestemming.
Terug naar Brè
Helaas kunnen we niet al te lang blijven hangen, want in de winter gaat de zon heel wat vroeger onder natuurlijk. Het oorspronkelijke plan om vanaf Monte Boglia naar Alpe Bolla te lopen hebben we gelijk laten varen toen we zagen hoe sneeuwrijk dit pad nog was. We hebben wel nog even getwijfeld om de berg aan de andere kant af te dalen en zo bij Sasso Rosso weer uit te komen, maar ook dat plan laten we al snel los. In de winter is dit nog niet echt veilig. We besluiten om gewoon via de route met de haarspeldbochten terug naar Sasso Rosso te wandelen en vanaf daar de langere route naar Brè terug te nemen. We genieten nog even van de uitzichten voor we lang door het bos afdalen naar Brè. Bij het kruispunt Carbonera houden we links aan om langs een droge beekbedding af te dalen. Wanneer we het bos weer uitkomen genieten we van de laatste zonnestralen. Het stuk door het bos is niet het mooiste, maar verder was het echt een toffe hike. De schitterende uitzichten vanaf Monte Boglia maakten alles goed!
Fijne feiten om te weten…
Wanneer: februari 2026
Kilometers: 10 kilometer
Hoogtemeters: 759 meter
Hoogste punt: 1516 meter
Tijdsduur: 3-3,5 uur zonder pauzes
Je kunt de route van onze winterse hike naar Monte Boglia hier bekijken en downloaden. Veel wandelplezier gewenst!
Bonus: zonsondergang
Bonus van een wandelvakantie in februari is dat de zon al veel eerder ondergaat. Al aan het eind van onze hike begon de zonsondergang al, dus toen we bij de auto terugkwamen reden we gelijk met de auto in een paar minuutjes naar dit uitkijkpunt halverwege Monte Brè. We hadden schitterend uitzicht op Monte Boglia, gehuld in warme tinten en op het Meer van Lugano. Aanrader (ook overdag!) om dit uitkijkpunt even te bezoeken!
Geen reacties