Intensieve hike naar de berg Barden op Senja

Een spannende rondwandeling en héél steil, maar ook supermooi!

9 april 2026

Boven de Lofoten en de Vesterålen ligt het prachtige eiland Senja, één van de grootste eilanden van Noorwegen. Senja wordt zelfs wel eens Noorwegen in het klein genoemd, omdat je er kunt genieten van vele diverse landschappen. Hier ontdek je kleine dorpjes, ruige steile bergen, diepe fjorden, zandstranden, moerassen, groene valleien, grote meren en grillige rotsen. De meest beroemde bergtop op Senja is de Segla. Aan de ene kant van de iconische Segla ligt de bergtop Hesten en aan de andere kant vind je de berg Barden. In dit artikel vertel ik je meer over de mooie, intensieve hike naar de berg Barden op Senja. De route is op sommige gedeeltes ruig, spannend en loeisteil, maar de uitzichten die je ervoor terugkrijgt zijn onweerstaanbaar!

Routes naar Barden

Er zijn verschillende manieren om de top van de berg Barden te bereiken. De gemakkelijkste route start vanaf de parkeerplaats nét voor de Ørnfjordtunnelen. Deze route is 3,5 kilometer lang waarbij je 590 meter stijgt. Zoals je ziet aan de hoogtemeters is de term ´gemakkelijkste´ echter relatief… De meeste wandelaars kiezen voor deze route, dus hier is het het drukst. Het is ook mogelijk om vanaf Fjordgard te starten. De meeste wandelaars die voor deze kant kiezen volgen de linkerroute, de aangegeven route naar Barden. Het is ook mogelijk om eerst naar de voet van de berg Segla te wandelen en dan linksaf naar Barden te slaan. Ik heb zelf deze twee routes vanaf Fjordgard gecombineerd tot een rondwandeling. Dit is een erg intensieve hike, zeker in de warme zomerse temperaturen die ik had tijdens de hike.

Links Barden, rechts onderweg naar Barden

Start van de hike

Ik start mijn hike naar Barden dus in het plaatsje Fjordgard. Het is het makkelijkst om op de parkeerplaats bij de basisschool te parkeren. Voorheen was dit de enige parkeerplaats in Fjordgard, maar tegenwoordig kun je ook nog aan de andere kant van Fjordgard parkeren. Deze parkeerplaats is echter het handigst als je Segla of Barden gaat beklimmen. Vanaf de start volg ik eerst de wandelbordjes naar Segla. De eerste paar honderd meter gaan over een gemakkelijk pad naar het kruispunt Holta. Bij het kruispunt volg ik niet het bordje naar Barden, maar ik vervolg mijn route over het wandelpad naar Segla. Ik passeer een overdekte picknickplek en zie achter me goed de normale route naar Barden liggen.

Uitzicht op Segla (links) en Hesten (midden achteraan)

Klim naar Segla

Na de picknickplek begint een klim van ruim 200 meter naar het kruispunt Heia onderaan de steile punt van Segla. Het is bloedheet vandaag en het zweet en de zonnebrand druipen van m´n voorhoofd. Ik ben heel blij met de pet die ik draag, zoiets is hier echt broodnodig. Het pad is verder niet al te moeilijk gelukkig, waardoor ik met 25 minuten bij de voet van Segla aankom. Ik twijfel nog even of ik de Segla ook zal beklimmen, maar ik zie op de gps dat dat nog eens 300 meter extra stijgen is. Ik laat het er dus bij zitten en vervolg mijn weg naar Barden.

Even vlak terrein

Gelukkig is het wandelpad de komende anderhalve kilometer even (vrijwel) vlak, waardoor ik rustig kan lopen. Voor me doemt de Barden op en achter me wordt de Segla steeds steiler en spitser om te zien. Heel indrukwekkend en imposant! Niemand die hier wandelt is onderweg naar Barden, dus het is er heerlijk rustig. Ik loop helemaal alleen en besef me dan ook terdege dat ik voorzichtig moet zijn, omdat niemand me kan zien als ik val. Het wandelpad loopt op dit gedeelte niet langs de klifrand, dus het is verder niet eng gelukkig. Het uitzicht op de oceaan en de fjorden is schitterend om te zien! Aan mijn linkerhand ligt het meertje Storevatnet, dat ik zowat de hele route zal blijven zien.

Klim naar Barden

Om eerlijk te zijn vind ik het wandelpad dat voor me ligt er toch wel spannend uitzien. De route gaat steil omhoog langs de klifrand en zoals het bij de Noren gebruikelijk is, is er nergens iets gemaakt om je aan vast te houden. Hoe dichterbij ik kom, hoe steiler het pad eruitziet. Op de kaart staat dat dit gedeelte een T2-classificatie heeft, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. Dit is minstens een T4-pad, want er moet flink geklauterd en geklommen worden het laatste stuk. Soms weet ik zelfs even niet meer hoe ik verder moet, dus geduld is een schone zaak hier. Met af en toe een uitblaas- en rustig-worden-pauze klim ik steeds verder omhoog. Koppie erbij houden! Wat een bizarre route, misschien wel de spannendste die ik ooit gedaan heb (en ik heb toch al heel wat blauwe en zwarte routes in de bergen gelopen). Maar het is ongelofelijk mooi! Deze route moet je dus echt alleen doen als je absoluut geen last hebt van hoogtevrees en tredzeker bent, maar dan krijg je er wel rust én prachtige uitzichten voor terug.

Uitpuffen met prachtig uitzicht

Het laatste stuk naar de top is zo steil, dat ik alleen wat stenen boven me zie. Ik kijk onwijs vaak op m´n GPS om te zien hoe ver het nog is en ben zó blij als ik eindelijk mensen zie die al op de top zijn. Ze kijken verbaasd als ik er ineens sta, want het pad is vrijwel niet te zien. (Daarom zou ik dus ook niet aanraden om deze route van boven naar beneden te lopen!) Oh, wat ben ik opgelucht als ik op de top ben aangekomen. Ik geniet er van een welverdiende pauze in de zon en geniet van de prachtige uitzichten. De top is ´maar´ 659 meter hoog, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Op de top is het eigenlijk best druk vind ik, vooral dus met wandelaars die via de makkelijkere route naar boven zijn gekomen. Maar wat een schitterende plek op een zonnige dag, absoluut een aanrader! Barden is trouwens ook een fantastische plek om de middernachtzon te zien, dus je zou ook ´s avonds of ´s nachts de hike kunnen doen. Barden is in ieder geval een stuk rustiger dan de hike naar Hesten bijvoorbeeld.

Begin van de afdaling

Na een fijne pauze begin ik aan de afdaling. Ik volg het pad dat aan de andere kant van de berg weer naar beneden gaat, richting Fjordgard. Aan het begin van de afdaling zie ik ineens achter het tweede meer in de verte de camping liggen waar we verblijven. Dat is een leuke verrassing! En dan volgt er al snel een tweede verrassing. Ineens zie ik naast het pad een sneeuwhoender lopen mét meerdere kuikens. Zo leuk! Het wandelpad gaat daarna echt heel steil naar beneden, maar gelukkig is het wel een gewoon wandelpad. De meeste wandelaars die de hike naar Barden doen vanaf Fjordgard lopen dus via deze route heen en terug.

Terug naar de parkeerplaats

Het laatste stuk van de hike zijn de rotsblokken weer verdwenen en komen er leuke plankenpaden tevoorschijn. Ze zien er best fotogeniek uit, maar om eerlijk te zijn loopt het niet zo makkelijk haha. Het richeltje op de plank zorgt ervoor dat het steeds net niet lekker loopt. Maar dat geeft verder natuurlijk niks, want het uitzicht op onder meer de Segla en achter me Barden is prachtig om te zien. Compleet bezweet kom ik na enkele uren wandelen weer terug bij de parkeerplaats. Het was een hele intensieve en pittige hike, maar ik had hem absoluut niet willen missen. Het was echt een avontuur en ik heb genoten van de prachtige uitzichten! Wat een schitterend eiland is Senja toch.